Install Theme

เฮ้ เรารอเธอมาหลายฤดู
สุดท้ายก็ได้เจอกัน
แม้เธอจะรู้ว่าเราเป็นพี่รหัสตั้งแต่วันแรกก็เถอะ ฮืออออออ (กูไม่เนียนเลยเหรอ แง้)

ยินดีต้อนรัก
17.08.2014

ขอบคุณที่ใจดีเสมอเสมอ

"โตขึ้นแล้วนะ
ปีนี้กำลังผจญภัยแดนปลาดิบ 
โลกกว้างใหญ่ พี่จิ๊กกี๋ต้องซู่วนะ!
เป็นกำลังใจให้เสมอ”

ขอให้สนุก
ขอให้เราสนุก

ปล. รู้นะว่าอวยพรวันเกิด (แปลได้คำเดียวคือวันเกิดแล้วก็เค้ก แสดงว่าต้องอวยพรวันเกิดแน่ ๆ 55555555 เลิฟ )

ขอบคุณที่ใจดีเสมอเสมอ

"โตขึ้นแล้วนะ
ปีนี้กำลังผจญภัยแดนปลาดิบ
โลกกว้างใหญ่ พี่จิ๊กกี๋ต้องซู่วนะ!
เป็นกำลังใจให้เสมอ”

ขอให้สนุก
ขอให้เราสนุก

ปล. รู้นะว่าอวยพรวันเกิด (แปลได้คำเดียวคือวันเกิดแล้วก็เค้ก แสดงว่าต้องอวยพรวันเกิดแน่ ๆ 55555555 เลิฟ )

又是雨天,
天空灰的像哭過…

又是雨天,
天空灰的像哭過…

ขอบคุณ
ชอบคุณ

ขอให้ท้องฟ้าแจ่มใสและมีเมฆบ้างในบางวัน
ถ้าเหนื่อยหรือท้อขอให้ฟื้นตัวไว
ขอให้ความพยายามไม่สูญเปล่า
ขอให้ไม่มีวันรู้สึกว่าอยู่ตัวคนเดียว
ขอให้หัวใจฟู่ฟองพองเป่ง

สุขสันต์นะซูซ


14.08.2014
ปีนี้มีแตงโม :)

ขอบคุณ
ชอบคุณ

ขอให้ท้องฟ้าแจ่มใสและมีเมฆบ้างในบางวัน
ถ้าเหนื่อยหรือท้อขอให้ฟื้นตัวไว
ขอให้ความพยายามไม่สูญเปล่า
ขอให้ไม่มีวันรู้สึกว่าอยู่ตัวคนเดียว
ขอให้หัวใจฟู่ฟองพองเป่ง

สุขสันต์นะซูซ


14.08.2014
ปีนี้มีแตงโม :)

กูเกิ้ลก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย

กูเกิ้ลก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย

ความรู้สึกไม่ชอบลำดับต้น ๆ
คือการโดนรบกวนเวลาส่วนตัวที่โคตรอยากจะส่วนตัว
พวกดาราเขามีชีวิตอยู่ได้ด้วยการไม่พุ่งไปชกคนแบบนี้ได้ยังไงนะ
เก่งกว่าเล่นหนังอีก

จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วจัง คร่าว ๆ เหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียว
เดือนเดียวก็จะขึ้นเรือบิน 
แม่บอกว่าก่อนจะไปให้ไปเยี่ยมบรรดาญาติพี่น้องก่อน เอาแล้วไง เริ่มจากตรงไหนก่อนดี 
ก่อนหน้านี้มักเจอคำถามทำไมถึงไปวันละหลายสิบรอบ
นั่นน่ะสิ ทำไมกัน… ฉันแค่คิดว่ามันเป็นโอกาสดีที่จะออกไปเปิดหูเปิดตา
เผื่อจะเจอสิ่งที่ชอบ ใช่ว่าที่มีและเป็นอยู่ตอนนี้มันไม่ถูกจริต 
บางทีเราอาจชอบอะไรเพิ่มขึ้นอีก ชอบเยอะ ๆ ไม่ชอบคำว่าไม่ชอบ 
อาจจะดีถ้าได้เดินออกจากจุดปลอดภัยของตัวเองบ้าง 

กำลังอยู่ในสถานการณ์ที่อึดอัดมาก
พร้อม ๆ กับกำลังอยู่ในช่วงเวลาที่งดงามเหลือเกิน
เหมือนจะเข้าใจ แต่ก็ยังไม่เข้าใจ

ความเข้าใจเป็นสภาวะที่ไม่คงที่เอาซะเลย
——————————————————————————————————————
*ช่วงนี้เน็ตมีปัญหาหรือคอมเรามีปัญหานะ ขึ้นหน้าแย่จังตลอดเลย
 ถ้าคอมมีปัญหานี่แย่จริง ๆ นะ

ความรู้สึกไม่ชอบลำดับต้น ๆ
คือการโดนรบกวนเวลาส่วนตัวที่โคตรอยากจะส่วนตัว
พวกดาราเขามีชีวิตอยู่ได้ด้วยการไม่พุ่งไปชกคนแบบนี้ได้ยังไงนะ
เก่งกว่าเล่นหนังอีก

จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วจัง คร่าว ๆ เหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียว
เดือนเดียวก็จะขึ้นเรือบิน
แม่บอกว่าก่อนจะไปให้ไปเยี่ยมบรรดาญาติพี่น้องก่อน เอาแล้วไง เริ่มจากตรงไหนก่อนดี
ก่อนหน้านี้มักเจอคำถามทำไมถึงไปวันละหลายสิบรอบ
นั่นน่ะสิ ทำไมกัน… ฉันแค่คิดว่ามันเป็นโอกาสดีที่จะออกไปเปิดหูเปิดตา
เผื่อจะเจอสิ่งที่ชอบ ใช่ว่าที่มีและเป็นอยู่ตอนนี้มันไม่ถูกจริต
บางทีเราอาจชอบอะไรเพิ่มขึ้นอีก ชอบเยอะ ๆ ไม่ชอบคำว่าไม่ชอบ
อาจจะดีถ้าได้เดินออกจากจุดปลอดภัยของตัวเองบ้าง

กำลังอยู่ในสถานการณ์ที่อึดอัดมาก
พร้อม ๆ กับกำลังอยู่ในช่วงเวลาที่งดงามเหลือเกิน
เหมือนจะเข้าใจ แต่ก็ยังไม่เข้าใจ

ความเข้าใจเป็นสภาวะที่ไม่คงที่เอาซะเลย
——————————————————————————————————————
*ช่วงนี้เน็ตมีปัญหาหรือคอมเรามีปัญหานะ ขึ้นหน้าแย่จังตลอดเลย
ถ้าคอมมีปัญหานี่แย่จริง ๆ นะ

เมื่อการ์ตูนดิสนีย์สลับหน้ากัน 
โถถถถถถถถ น้องราพันเซลของพี่

เมื่อการ์ตูนดิสนีย์สลับหน้ากัน
โถถถถถถถถ น้องราพันเซลของพี่

เมื่ออยากกินบล็อคโคลี่

ช่วงก่อนก็ไข่ดาว ตอนนี้ก็บล็อคโคลี่
รู้สึกช่วงนี้จะหิว ๆ นะซูซ

เมื่ออยากกินบล็อคโคลี่

ช่วงก่อนก็ไข่ดาว ตอนนี้ก็บล็อคโคลี่
รู้สึกช่วงนี้จะหิว ๆ นะซูซ

ซื้อหน่อนนะ
แมกกาซีนเล่มแรกของเรา

ซื้อหน่อนนะ
แมกกาซีนเล่มแรกของเรา

ห้อง

หากแต่ห้องนี้ยังวังเวง
ฉันจะเปิดเพลงแห่งจินตนาการ
ที่ไม่มีเวลามาคอยกำหนดความยาว
มีแต่ความทรงจำกำหนดระยะทาง
ไม่มีการเล่นสำนวนของถ้อยคำใด ๆ
มีแต่การคล้องจองของความคิด
ร้อยผูกเรียงติดเป็นความฝัน-ความรัก-ความสับสน
ผูกกันเป็นปมจนแน่น ลอยเคว้งคว้างไปในอากาศ
ความเหงาจากด้านนอกสาดใส่
เป็นโปรยฝนเข็มหมุด
ระเบิดลูกโป่งแห่งความเดียวดาย
แตกกระจายเป็นหมู่ผีเสื้อนานาพันธุ์
บินหนีออกไปคนละทิศคนละทาง
ฉันนอนมองด้วยความนิ่ง แล้วเอื้อมมือไปปิดหน้าต่าง
ผีเสื้อที่ฉลาดบินออกไปแล้วสู่ความจริง
แต่ผีเสื้อแห่งถ้วงทำนองยังคงบินวนเวียน
ประพันธ์บทเพลง ไม่มีใครได้ยิน

-Free Typewriter-

ห้อง

หากแต่ห้องนี้ยังวังเวง
ฉันจะเปิดเพลงแห่งจินตนาการ
ที่ไม่มีเวลามาคอยกำหนดความยาว
มีแต่ความทรงจำกำหนดระยะทาง
ไม่มีการเล่นสำนวนของถ้อยคำใด ๆ
มีแต่การคล้องจองของความคิด
ร้อยผูกเรียงติดเป็นความฝัน-ความรัก-ความสับสน
ผูกกันเป็นปมจนแน่น ลอยเคว้งคว้างไปในอากาศ

ความเหงาจากด้านนอกสาดใส่
เป็นโปรยฝนเข็มหมุด
ระเบิดลูกโป่งแห่งความเดียวดาย
แตกกระจายเป็นหมู่ผีเสื้อนานาพันธุ์
บินหนีออกไปคนละทิศคนละทาง
ฉันนอนมองด้วยความนิ่ง แล้วเอื้อมมือไปปิดหน้าต่าง
ผีเสื้อที่ฉลาดบินออกไปแล้วสู่ความจริง
แต่ผีเสื้อแห่งถ้วงทำนองยังคงบินวนเวียน
ประพันธ์บทเพลง ไม่มีใครได้ยิน

-Free Typewriter-